یوشانلو: به حیثیت کاراته ایران خدشه وارد شده است/  کاراته ایران سیستماتیک عمل نمیکند

فرزاد یوشانلو گفت: بسیاری از مربیان خارجی در حسرت داشتن بازیکنانی چون بازیکنان ایرانی هستند. کاراته ایران را نسبتا پویا و جویای نام ارزیابی میکنم اما آن را قدرت برتر جهان نمی‌بینم.

با توجه به حواشی اخیر کاراته ایران، در ایران و جهان، "کاراته پرس" طی یک گفت و گوی اختصاصی با فرزاد یوشانلو، مربی کاراته باشگاه چلسی انگلیس و و مدیر شرکت International E-Karate Organization، به تحلیل شرایط کاراته ایران در جهان پرداخته است.

با سلام و عرض ادب خدمت شما استاد یوشانلوی عزیز و سپاس از وقتی که به "کاراته پرس" برای این گفتگوی صمیمانه و در عین حال چالشی و مهم اختصاص داده‌اید.

به عنوان اولین سوال با اینکه حضرتعالی برای جامعه کاراته چهرهای شناخته شده هستید اما برای دیگر مخاطبان ما مختصراً خودتان را معرفی کنید؟

از اینکه فرصت این مصاحبه را فراهم اوردید، سپاسگزارم. اصالتا شمالی هستم و بیست و دو سالی هم هست که در لندن زندگی میکنم. فارغ التحصیل رشته مهندسی دامپروری  و دانش آموخته علم ورزش از کالج چلسی. کاراته را سی و نه سال پیش در باشگاه دهکده ساحلی با آقای غلامرضا شیرپنجه شروع کردم ضمن اینکه مهاجرت این امکان را به من داد که دانسته های خود را زیر نظر شخصیاتهای برجسته ایی چون یاهارا، انویدا، کانازاوا، ابه، اوتا، کاوازوء و یامادا افزایش بدهم. اینجا بود که اموزه‌های علم ورزش راهنمای راهی شد که بتوانم باشگاه چلسی را در تابستان ۲۰۰۳ پایه گذاری کنم و تا به امروز ادامه بدهم.

با توجه به اینکه حضرتعالی یکی از مطلع‌ترین افراد نسبت به رویدادهای جهانی هستید جایگاه واقعی کاراته ایران را در جهان چه از لحاظ مدال آوری جهانی چه از لحاظ سبک‌های دارای اسنس و ذات و اصیل چگونه ارزیابی می‌کنید؟

کاراته ایران به لحاظ کمیت کاراته بزرگی است. البته جمعیت یک میلیونی که در دوره ریاست حبیب ناظریان رسانه‌ای شد نمی‌تواند صحت داشته باشد. من کاراته ایران را نسبتا پویا و جویای نام ارزیابی میکنم اما آن را قدرت برتر جهان نمی‌بینم. می‌توانم با قاطعیت بگویم که بسیاری از مربیان خارجی در حسرت داشتن بازیکنانی چون بازیکنان ایرانی هستند. این شامل بانوان کشورمان نیز میشود اما کاراته ایران خود تا چه اندازه توانسته از داشتن چنین بازیکنانی بهره ببرد جای مکث دارد. ما پتانسیل آن را داریم که به لحاظ کیفی برترین باشیم اما تا به این لحظه با آن فاصله داریم و برای رسیدن به چنین ایده آلی می‌بایست سیستماتیک عمل کنیم و قانون گرا بشویم. از انجمن‌های کاراته پرسیدید، انجمن‌های کاراته در ایران عملا فرسوده شده‌اند، درآمدزا نیستند، به آموزش بها نمی‌دهند، به ندرت مسابقات درون انجمنی برگزار می‌کنند از این رو جذابیتی برای جوانان نمی‌توانند داشته باشند. این در حالی است که انجمن های کاراته در اروپا و حتی در ژاپن ستون فنی فدراسیون‌های ملی بشمار می‌آیند و عملا شکوفایی استعدادهای کاراته از همین انجمن‌ها و باشگاه‌های تابعه به اوج می‌رسد. اجازه بفرمایید اضافه کنم که از دوره اول ریاست فرجی، کاراته ایران گام‌های بلندی بسوی مدال آوری برداشت و نسبتا موفق هم عمل کرد که این موفقیت در سال ۲۰۱۸ به اوج رسید. همانطور که میدانید ایران بعد از ژاپن رتبه دوم کارانه جهان را در جهانی اسپانیا به خود اختصاص داد. همان روزها شهاب سلطانی در مصاحبه‌ای بدرستی اظهار داشت که کسب مدال در توکیو اولویت دوم ماست، کار سخت تر ما ابتدا کسب سهمیه این مسابقات است. اما ابتدا باید بتوانیم سه سهمیه کامل کومیته این مسابقات را کسب کنیم. متاسفانه از زمانی که شهاب سلطانی از کاراته مردان ایران جدا شد نتایج نیز نزولی تر شد. در آن طرف قضیه کاراته بانوان بهتر و فنی‌تر عمل کردند و اگر پیگیر سهمیه رزیتا علیپور می‌شدیم بانوان با سه سهمیه کامل در کومیته به توکیو می‌رفتند.

خوشبختانه رشته کاراته یکی از رشته های حاضر در المپیک توکیو است اما متاسفانه از حضور در در المپیک ۲۰۲۴ پاریس بازماند. بنظر شما آیا کاراته شانسی برای حضور در المپیک های بعدی خواهد داشت و عدم حضور در المپیک ۲۰۲۴ چه دلایلی داشت؟

کاراته دبلیو.کی.اف (WKF) با رایزنی ساساکاوا به توکیو راه یافت. اما قبل از اینکه در توکیو محک زده شود از ۲۰۲۴ پاریس کنارگذاشته شد. توجه بفرمایید که فرانسه زادگاه دبلیو.کی.ا (WKF)  است و دبلیو.کی.اف در خانه خودش کنارگذاشته شد. صادقانه خدمتتان عرض کنم که دبلیو.کی.اف همواره یکی از دغدغه‌های من بوده است. نمیتوانم عضوی از جامعه جهانی کاراته باشم اما چشمانم را به بلاهایی که بر سرش می‌آید ببندم. در همان زمان در مقاله‌ای توضیح دادم که چرا کاراته را از بازی‌های پاریس کنار گذاشتند. آنتونیو اسپینوس در سال ۲۰۱۶ تغییرات فاجعه باری در آیین نامه و چارت سازمانی فدراسیون جهانی داد. ارتیکل ۶/۳ را جایگزین ارتیکل معروف ۲۱/۹ کرد که طبق آن فدراسیون‌های ملی می بایست از همکاری با سبک‌هایی که مسابقات شان از مقررات دبلیو.کی.اف پیروی نمی‌کنند پرهیز کنند. همچنین آرتیکل جدیدی را نیز در آیین نامه دبلیو.کی.اف گنجاند که بنا به مفاد آن (ارتیکل ۸/۲) ورزشکاران مجاز نخواهند بود در مسابقاتی غیر از مسابقات دبلیو.کی.اف شرکت نمایند. این عملا کاراته دنیا را به دو گروه دبلیو.کی.افی و غیر دبلیو.کی.افی تقسیم میکند و سبب میشود که شمار قابل ملاحظه‌ای از ورزشکاران کاراته شانس شرکت در المپیک را نداشته باشند که البته نقص فاحش منشور المپیک بشمار می‌آید.

از بعد مالی و جذب سرمایه، مارکت کاراته به تناسب بسیار کوچکتر از سایر ورزش هاست از اینرو قادر به جذب اسپانسر نیست. جذب اسپانسر، بازگشت سرمایه و مهمتر از آن رغبت شبکه های تلویزیونی برای پوشش مسابقات ورزشی اولویت میزبانان بازیهای المپیکی شمرده می‌شوند. حقیقت امر اینست که فدراسیون جهانی کاراته از نداشتن همه فاکتورهای مذکور رنج میبرد.

همچنین به اصرار اسپینوس ارتیکل جدید دیگری در کنگره مادرید به آیین نامه فدراسیون جهانی اضافه شد که به رسم معمول هیئت رییسه نیز واکنشی به آن نشان ندادند.  ارتیکل جدید ۵/۶ لغو، تعلیق و به رسمیت شناختن فدراسیون های ملی را به هیئت رییسه سپرد و این ابزاری شد تا اسپینوس مخالفین خود را یکی پس از دیگری از عضویت در دبلیو.کی.اف محروم کند. او فدراسیون ملی لهستان و فیلیپین را حذف کرد و با گروههای جدیدی در این دو کشور به توافق رسید، این امر حتی موجب شد که کاراته لهستان برای مدتی از نداشتن فدراسیون ملی رنج ببرد . پس از فیلیپین اسپینوس در حمایت از پیتر کویل رییس برکنارشده ایرلندی، عضویت فدراسیون ملی ایرلند را لغو و چهار بازیکن ایرلندی را از شرکت در مسابقات دبلیو.کی.اف محروم کرد. در هجدهم مارس ۲۰۱۹، گلوبال اتلت موضع محرومیت ورزشکاران ایرلندی را رسانه ایی  و با مکاتباتی که کمیته ملی المپیک ایرلند با آی.او.سی انجام داده بود اسپینوس مجبور به عقب نشینی شد. توجه داشته باشید که ارتیکل ۵/۶ نیز منشور المپیک را به لحاظ نادیده گرفتن حق انتخابات نقض میکند.

دادگاه عالی ورزش شکایتی نیز  اخیرا از فدراسیون کاراته سنگاپور دریافت کرده که انتظار میرود تصمیم دادگاه تا دو ماه آینده رسانه‌ای شود.

خب با اینهمه تنش و حاشیه البته که کاراته شانس زیادی برای ورود به المپیک ندارد،  ضمن اینکه در دستور کار برگزارکنندگان المپیک لس آنجلس نیز قرار نگرفته است.

متاسفانه خبر دوپینگی شدن یکی از قهرمانان مستعد و توانمند کاراته ایران شوک عجیبی را به علاقمندان به این رشته در سراسر ایران به وجود آورد. تحلیل شخصی شما درباره ی این اشتباه چیست؟

بله همانطورکه فرمودید خبر دوپینگ بهمن عسگری شوک بود. اما بنظر من به حیثیت کاراته ایران خدشه وارد شده است.

اصولاً تشکیلات فدراسیون کاراته ایران را از لحاظ ساختار و در قیاس با تشکیلات مشابه کاراته در جهان چگونه می بینید و چه پیشنهادی برای ترمیم یا تصحیح ساختارهای آن دارید؟

ابتدا به این مهم اشاره کنم که بخش معاونت برای کاراته بانوان، از نگاه من ساختاری ست تبعیض آمیز. اگر کاراته زنان جداگانه مدیریت میشود می‌بایستی رییسی مستقل داشته باشد و بودجه‌ای جداگانه. در غیر اینصورت به زنان نیز می‌بایست شانس ریاست داد. در ادامه، پاسخم به  پرسش شما این است که بسیاری از پست‌ها در چارت سازمانی فدراسیون کاراته ایران عملا بی مصرف اند. بعنوان نمونه کمیته مربیان، کمیته فنی، مدیر فنی تیم‌های ملی ... بقیه کمیته‌ها بمانند. کدامیک از عزیزانی که عضو این کمیته‌ها بوده‌اند توانسته‌اند در تصمیمات روسای ادواری فدراسیون کاراته تاثیرگذار باشند؟ انتخاب یا عزل مربیان ملی از جمله وظایف کمیته فنی فدراسیون کاراته می‌باشد. اعضای کمیته فنی پس از بررسی رزومه‌ها، از بین بهترین گزینه‌ها سرمربی تیم ملی را به رییس فدراسیون معرفی می‌کنند. همین کمیته در صورت عدم موفقیت سرمربی می‌بایست موارد را بررسی و تذکرات لازم را کتبا به عرض رییس برسانند. با قاطعیت عرض میکنم که کاراته ایران سیستماتیک عمل نمیکند، کاراته ایا ست هیئت امنایی!

عملکرد طباطبایی به عنوان رییس فعلی فدراسیون کاراته را چگونه ارزیابی می‌کنید؟ آیا استفاده از چهره ی جوانی مثل مومنی به جای پیشکسوتی مثل استاد آشوری توانسته روح تازه‌ای در تصمیمات مدیریتی فدراسیون کاراته ایجاد نماید؟

من با ریاست فرجی که تخصصی در کاراته نداشت مخالف بودم و ریاست طباطبایی را به همین دلیل برنمی‌تابم. مدیریت کاراته میبایست به اهالی کاراته سپرده شود. حال این وظیفه همه ماست که هیئت های استانها را برای انتخاب های درست مجاب و مسئولیت پذیر بسازیم.

پست دبیری پست حساسی است. دبیر مجری دستورات رییس و نقطه اتصال پست‌های اجرایی در فدراسیون بشمار می‌آید.‌ طبیعتاً تجربه چرخ کاراته را روانتر و سریعتر پیش میبرد. ضمن اینکه برای مومنی آرزوی موفقیت میکنم.

ایا در کشورهای دنیا تعدد سبک‌های کاراته به همین شکل ایران است و چگونه یک علاقمند به کاراته می‌تواند درباره ی این سبک‌ها اطمینان حاصل کند؟ بطور مثال اگر چهار رشته‌ اصلی کاراته را در نظر بگیریم (شیتوریو، شوتوکان، واداریو، گوجوریو) در دنیا کدام شاخه یا استایل از این رشته‌ها اصلی و معتبر است و کدام فرعی است؟ مثلا کدام رشته شیتوریو را در دنیا کار میکنند یا کدام سبک از گوجوریو و فدراسیون‌های آن معتبر و شناخته شده‌اند. کمی درباره شناخت اصالت سبک‌ها توضیح بفرمایید.

من زیبایی کاراته را در تنوع سبک‌های اصیل آن می‌بینم. به همین دلیل هم معتقدم که مسابقات کاتا می بایست کاملا سبکی برگزار شود. اما به لحاظ تاریخی، سبک‌هایی که از آن‌ها نام بردید از دو مکتب شوریته و ناهاته منشعب شده‌اند. از طرفی از آن جهت که جی.کی.ای به لحاظ قدمت، اولین سازمان جهانی کاراته بشمار می‌آید عملا شوتوکان را به بزرگترین سبک حال حاضر کاراته جهان تبدیل کرده است. شوتوکاپ‌های شوتوکان از جمله مسابقاتی‌اند که هر ساله در ژاپن و اروپا برگزار می‌شود. اما شیتوریو، وادوریو و گوجوریو نیز علاقمندان قابل توجهی را به خود اختصاص داده‌اند. انجمن‌های JKA، SKIF از شوتوکان، ایتوسوکای و شیتوکای از شیتوریو، گوجوکای و فدراسیون سنتی گوجوریو اوکیناوایی (IOGKF) از گوجوریو و وادوکای از وادریو شناخته شده‌ترین انجمن‌های بین المللی سبک‌های اصلی کاراته هستند.

بنظرتان مقصر از دست رفتن سهمیه رزیتا علیپور، ذبیح الله پورشیب و دوپینگ بهمن عسگری فدراسیون کاراته ایران و در راس این‌ها رئیس این فدراسیون است؟ و بنظرتان شهرام هروی گزینه خوبی برای سرمربیگری تیم ملی ایران چه پیش از المپیک چه بعد از المپیک است؟

من بعداز جهانی پاریس یک نوعی از گنگی در روند تیم های ملی و فدراسیون کاراته دیدم. کاراته در مسیرش گنگ حرکت میکرد و برنامه نداشت. اردوی مشترک با ایتالیایی ها برگزار کرد در صورتیکه تیم‌های کاتای زنان و مردان را همراه نفرات تیم کومیته به ایتالیا نفرستاد. ایتالیایی ها مهد کاتا هستند و ما می‌توانستیم از تجربیات کاتای آنها بهره‌مند شویم همانطور که آنها از تجربیات کومیته ما بهره بردند. در مسابقات آسیایی کومیته مردان ایران تار و مار شد. بعداز آن بدون هیچ توجیح فنی در کاراته وان شیلی شرکت کردیم در صورتیکه مسابقات کاراته وان پاریس را بفاصله کمی پیش رو داشتیم. قصد تخریب خوشقدم، هروی و طباطبایی را به هیج وجه ندارم اما میبایست پاسخگو باشند که چرا ترکیه و ایتالیا هر یک بترتیب با شش و پنج سهمیه به المپیک رفتند و ما فقط با سه سهمیه!

وضعیت تیم‌های پایه کاراته ایران را در بخش بانوان و آقایان چطور میبینید؟

در عرایضم اشاره کردم که عملکرد فدراسیون های ادواری در تدوین برنامه‌های میان مدت همواره صفر بوده است. وقتی برنامه میان مدت نداشته باشیم چگونه میتوانیم به بازسازی تیم های پایه بپردازیم. اردوهای بلند مدت مرهم درد کاراته ما خصوصا در بخش نوجوانان و جوانان نیست. بودجه هایی را که خرج اردوهای بلند مدت می شود میبایست به استان‌ها آورد تا نوجوانان و جوانان ما بطور یکسان از آن بهره ببرند. بسیاری از کشورها از جمله مصر، ترکیه و ایتالیایی ها از کارآزموده ترین مربیانشان در رده های پایه استفاده میکنند،  در حالیکه ما اینگونه عمل نمی‌کنیم.

من دو راه حل برای برون رفت کاراته ایران از بن بست فعلی پیشنهاد میکنم. اول اینکه هیئت ها و انجمنهای کاراته با آزادی عمل بیشتر نقش ایفا کنند دوم اینکه حاشیه امنی برای منتخبین تیمهای ملی چه بازیکن و چه مربی وجود نداشته باشد. قهرمانان کشور میبایست افتخار عضویت در تیمهای ملی را داشته باشند و بس.

در پایان، پیش بینیتان در خصوص مدال های کاراته در المپیک و اینده کاراته ایران بطور کلی چیست؟

پیش بینی المپیک آسان نیست. واقعا نمیدانم آیا دبلیو.کی.اف (WKF) سیاست تقسیم مدال را تکرار خواهد کرد! ضمن اینکه موفقیت بچه‌ها آرزوی هر وطن دوستی است. اما پیش بینی‌ام از آینده کاراته ایران، فکر کنم رییس بعدی نیز چون همه روسای پیشین تصمیمات مقطعی خواهد گرفت!

انتهای پیام/

کد خبر: 1642

برچسب‌ها

اخبار مرتبط

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
  • 1 + 1 =