کاراته با المپیک یا بی المپیک، کاراته خواهد ماند

از احمد صافی

المپیک با همه فراز و نشیب‌هایش برگزار شد آن هم در نیپون بودوکان در توکیو سالنی زیبا و خاص اما بدون تشویق و حضور تماشاچی‌های پر شور ژاپنی. پیش از این المپیک برای بسیاری از رشته‌ها تعریف شده و تجربه شده بود و خاطرات زیادی را برجای گذاشته بود و حالا ژاپن میزبان، با رایزنی‌های انجام شده یه رشته جدید را المپیکی کرد ولی فدراسیون جهانی کاراته با قرار دادن مسیری پر از پیچ و خم برای ورود به المپیک، سرمایه و انرژی بسیاری از ورزشکاران و کشورها را به نوعی  هدر داد، در حالی که این شرایط با یک درایت و تدبیر میتوانست بار مالی را  از دوش این گروه‌ها کم کند ولی تمایل فدراسیون جهانی کاراته به جمع کردن پول‌های ورزشکاران آن هم در شرایط کرونا تمرکز را از همه گرفت و یک ماراتن خسته‌کننده را بر تن اهالی کاراته و یک حساب پر برای WKF بر جای گذاشت.

در هر حال کاراته المپیکی شد و قبل از برگزاری مسابقات از المپیک بعدی حذف شد و این یعنی نگرانی و تشنج در بدنه کاراته. در هر حال هنوز ابهاماتی وجود دارد و خیلی‌ها هنوز متوجه نشدند چطور بعضی‌ رشته‌ها المپیکی شدند و بعضی‌ها حذف؛ از جمع امتیازات گرفته تا قهرمان قاره‌ها تا سهمیه‌های توزیعی هنوز بعضی‌ها هاج و واج مانده اند.

با این حال ایران کشوری متفاوت در تصمیم و تنظیم بود؛ نبود در یک رویداد مهم، اختلافات و دشمنی‌های داخلی تا تنش و سستی در روابط بین المللی و تغییرات درست و نادرست در فدراسیون که بصورت عادت درآمده و همگان را گیج و مبهوت کرده از یک طرف و اتفاقاتی که کاراته ایران قبل از المپیک با آن روبرو شد که شوک آن تا سال‌ها فراموش نشدنی خواهد بود از کسب سهمیه‌های کمتر از اندازه و توان و پتانسیل و دوپینگ ناخواسته و کسب امتیاز ناکافی سه نفر با کلی حرف و حدیث تا حذف داور سرشناس قبل از این رویداد از طرف دیگر عوامل تاثیر گذار در کاراته ایران برای حضور در المپیک بود که در نهایت با وجود همه این مسائل جواز حضور در المپیک را گرفتند. سرمربی‌ها خصوصا در بخش کاراته مردان و فدراسیون در گیر کلی موی دماغ داخلی شدند که چپ و راست در پی ایجاد حاشیه و به هم زدن تمرکز تیم ملی در مناسبت‌های درست و نادرست بودند انگار نمی‌دانستند که هر  نکته زمانی دارد و هر.... ولی حالا اکثریت بهترین‌های جهان کاراته رو در روی هم در مهد کاراته صف کشیدند از باتجربه‌ها گرفته و ستاره‌های پر فروغ کاراته تا جوان‌های جسور و جویای نام از نژادها و فرهنگ‌های مختلف در المپیکی که خارج از هر نژاد و رنگ و مذهبی میخواهد سریع‌ترین و بالاترین و قوی‌ترین شعار خود را عملی سازد و آیا کاراته هم میتوانست مورد توجه قرار گیرد که واقعا این اتفاق افتاد از کمترین فاصله شاهد این رقابت حساس بودم در کنارشان و در بین آن‌ها و در مصاف با آن‌ها. صحنه‌های جالبی وجود داشت از درون دهکده گرفته تا محل تمرین و سالن مسابقه انسان‌های متفاوت با چشمانی پر نفوذ گاهی نگران و گاهی مصمم و این اتفاق انجام شد و حالا در  حال خاطره شدن است.

20 کشور جهان مدال گرفتند بعضی‌ها مثل ژاپن نه در حد انتظار و بعضی‌ها با بسیاری ورزشکار بدون طلا مانند ترکیه و بعضی‌ها در رویایی حضور در فینال که عملی نشد مانند قزاقستان و بسیاری مدال در آمریکا و آفریقا و آسیا و اروپا توزیع شد و بعضی‌ها هم زیر پرچم المپیک برای بعضی‌ها رویاها عملی نشد و قهرمان روسی با کرونا آشتی کرد و با المپیک خداحافظی.

تیم ایران با نفراتی از جنس تلاش و کوشش و با سخت‌ترین اتفاقات ممکن آمد و تنها مرد حاضر یعنی سجاد گل کاشت با هدایت درست مربی کارکشته و خونسرد خود از سد کرواسی و آمریکا و ترکیه و کانادا و عربستان گذشت و با دست شکسته و یک اتفاق نادر و غیر قابل پیش‌بینی برای کشورش و مردمش تاریخ ساز شد و طلای المپیک را بر گردن خود انداخت براستی شایسته این مقام بود هم از نظر شخصیتی و هم از نظر فنی سجاد گنج‌زاده و شهرام هر وی و کادر فنی و فدراسیون با این مدال موفقیتی قابل تحسین بدست آوردند و در بخش بانوان تجربه کم و استرس سارا هر چند شروع خوبی داشت ولی در ادامه اسیر جو مخصوص المپیک شد تا رویاهایش عملی نشود و کاپیتان زنان ایران حمیده عباسعلی با ذهنی درگیر بین خواستن و نخواستن و بودن و نبودن و موفقیت و پیروزی، پاهایش با ذهنش درگیر ماند و با تحمل آسیب و تسلیم در برابر تقدیر یک مدال ارزشمند را از دست داد تا آهی شود برای مربی و خودش و همه دوست داران کاراته ایران. 

در هر حال کاراته در چندین سال گذشته موفق بوده و دست خالی المپیک را ترک نکرد تا مدال طلا هم مرهمی بر زخم‌های کهنه این ورزش خاص و پر حاشیه باشد و هم کمکی به ارتقای چند پله‌ای ورزش ایران. ‌ولی با این همه احوال زندگی ادامه دارد و کاراته هم با المپیک و بی المپیک طرفداران خودش را خواهد داشت. بسیاری از با تجربه‌ها در المپیک بودند ولی بی مدال رفتند از گوگیتای گرجی تا کن نشی مورا و ایومی ژاپنی تا دو قهرمان پر آوازه آلمان و کاتاروی پر مدال ونزوئلا و سایر موارد. ۳۲ مدال برای ۸۱ نفر توزیع شد و کاراته المپیکی هم به خاطرات پیوست.

با احترام احمد صافی

کد خبر: 1717

برچسب‌ها

اخبار مرتبط

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
  • 1 + 3 =